1976-cı il: Venesuela hökuməti neft sənayesini milliiləşdirərək, ABŞ-nin ExxonMobil şirkətinin layihələri də daxil olmaqla yüzlərlə aktivin nəzarətini ələ keçirib.
2007-ci il: Venesuela prezidenti Çaves ölkənin ən böyük neft yatağı olan Orinokoda son xüsusi neft əməliyyatlarını milliiləşdirib.
Trump Venesuelanın ABŞ-dan nefti və torpağı “oğurladığını” iddia edir, ABŞ şirkətlərinin “qovulduğunu” və ABŞ-nin aktivlərin qaytarılmasını tələb etdiyini deyir. Bu ittihamlar iqtisadçı Fransisko Rodriges kimi ekspertlər tərəfindən təkzib edilib, o, ABŞ-nin Venesuelada torpağa və neftə sahib olmadığını iddia edir.
Milliləşdirmə nəticəsində ExxonMobil və Chevron kimi ABŞ şirkətləri təxminən 5 milyard dollar itirdi, lakin onlara 1 milyard dollar kompensasiya ödənilib.
2012-ci ildə Beynəlxalq Ticarət Palatası ExxonMobil-ə 908 milyon dollar kompensasiya məbləği təyin etdi, ConocoPhillips isə 2018-ci ildə 2 milyard dollar aldı. ABŞ isə Venesueladan CITGO şirkətini ələ keçirib. CITGO Petroleum — Venesuela Dövlət Neft Şirkətinə (PDVSA) məxsus olan neft emalı və satışı ilə məşğul olan ABŞ şirkətidir.
Venesuela kompensasiya ödəyə bilərdi, lakin ABŞ ölkəyə və onun neft sənayesinə qarşı şiddətli sanksiyalar tətbiq edib və onun iqtisadiyyatını dağıdıb, əhalini isə dəhşətli yoxsulluğa məruz qoyub. İndi sanksiyalardan əlavə həm də blokada və embarqo tətbiq edilib.
Ekspert Nil Etkinson bildirib ki, blokada və sanksiyalar Venesuela iqtisadiyyatını dağıdıb, kütləvi humanitar böhrana və qaçqınların sayının artmasına səbəb olub.
2014-cü ildə gündə 3-4 milyon bareldən son illərdə gündə 1 milyon bareldən az həcminə qədər azalıb.
2015: ABŞ insan hüquqlarının pozulmasına görə venesuelalı məmurlara qarşı sanksiyalar tətbiq etməyə başlayıb. Venesuelanı ABŞ-nin təhlükəsizliyi üçün “fövqəladə təhlükə” elan edib.
2017: PDVSA daxil olmaqla böyük venesuelalı dövlət şirkətlərinə qarşı maliyyə sanksiyalarının tətbiqi. Venesuelanın yeni dövlət istiqrazları üçün ABŞ bazarlarına giriş qadağan edilib.
2018: Neft sənayesinə yönəlmiş sanksiyaların gücləndirilməsi, ABŞ-a neft satışının qadağan edilməsi. Qızıl şirkətlərinə qarşı sanksiyalar. Venesuela valyutasının dəyəri aşağı düşüb və hiperinflyasiya 2018-ci ildə 1.300.000%-ə çatıb. Nikolas Madurun rəhbərliyi altında neft ixracı gündə 3-4 milyon bareldən 900 min barelə qədər azalıb, bunun əksəriyyəti Çinə göndərilir. Şirkətin sanksiyalar səbəbindən müasir avadanlıq və texnologiyalara girişi yoxdur.
2019: Digər ölkələr və şirkətlər üçün Venesuela ilə xarici ticarət və maliyyə əməliyyatlarının bloklanması üçün ikinci dərəcəli sanksiyaların tətbiqi. Neft embarqosu: ABŞ Venesuela neftinin alınmasını tamamilə bloklayıb. Sanksiyaların təsiri malların çatışmazlığına, yoxsulluğun artmasına və kütləvi miqrasiyaya (5 milyondan çox insan ölkəni tərk edib) səbəb olub.
2020: Qızıl və təbii ehtiyatlarla əməliyyatları məhdudlaşdıran sanksiyaların sərtləşdirilməsi. Venesuela neft ixracının bloklanmasının gücləndirilməsi, bu da neft istehsalının kəskin azalmasına gətirib çıxarıb.
2021: Maliyyə təzyiqinin gücləndirilməsi: maliyyə kanallarının bloklanmasının davam etdirilməsi və qızıla qarşı sanksiyalar.
2025: Blokadanın başlanması, gəmilərin ələ keçirilməsi və məhv edilməsi.
2026: İstila, Prezident Madurun ələ keçirilməsi və aparılması, təxminən 100 nəfərin öldürülməsi.